«ของล็อตไหน?» ไม่ควรเป็นคำถามที่ต้องรื้อแฟ้มเอกสารเป็นวัน ๆ กว่าจะตอบได้

• 01

  ซัพพลายเออร์แจ้งว่าวัตถุดิบมีปัญหาแค่ล็อตเดียว แต่ทางเดียวที่ปลอดภัยคือกักสินค้าทุกชิ้นที่เคยรับจากเจ้านั้น

• 02

  ข้อร้องเรียนจากลูกค้าหนึ่งเรื่อง กลายเป็นงานไล่เทียบใบส่งของกับบันทึกการผลิตที่เขียนด้วยมืออยู่หลายวัน

• 03

  เลขล็อตถูกเขียนไว้ข้างถุงตอนรับของ แล้วก็ไม่เคยถูกบันทึกลงระบบไหนอีกเลย

• 04

  ช่วงตรวจประเมินทีไร ต้องดึงคนหน้างานออกจากไลน์มานั่งปะติดปะต่อประวัติล็อตจากกองกระดาษ

• 05

  วัตถุดิบหมดอายุคาชั้นวาง เพราะไม่มีใครรู้ว่าพาเลทไหนเข้ามาก่อน

นี่ไม่ใช่ความสะเพร่าของทีม แต่เป็นผลจากการที่แต่ละขั้นตอนการผลิตต่างมีเครื่องมือของตัวเอง ฝ่ายรับของบันทึกล็อตไว้ไฟล์หนึ่ง หน้างานผลิตใช้ใบสั่งงานกระดาษ ส่วนระบบบัญชีนับแค่จำนวนโดยไม่สนว่าเป็นล็อตไหน เครื่องมือแต่ละตัวทำหน้าที่ของมันได้ดี แต่ไม่มีตัวไหนส่งต่อเลขล็อตให้ตัวถัดไป สายโซ่ข้อมูลจึงขาดทุกครั้งที่ของเปลี่ยนมือ ต่อให้จุดใดจุดหนึ่งละเอียดแค่ไหนก็ซ่อมทั้งเส้นไม่ได้

1. 01

   เริ่มจากสินค้ากลุ่มเดียว

   เราเปิดการติดตามล็อตให้กลุ่มสินค้าที่มีความเสี่ยงสูงสุดก่อน พร้อมขอบเขตงานเป็นลายลักษณ์อักษรสำหรับระยะนั้น สินค้ากลุ่มที่เหลือค่อยตามมาเมื่อกลุ่มแรกพิสูจน์แล้วว่าใช้งานได้จริงหน้างาน

2. 02

   ย้ายสต็อกตั้งต้นเป็นชุดที่ผ่านการตรวจสอบ

   ข้อมูลล็อตที่มีอยู่เดิม ทั้งจากฉลาก ไฟล์ Excel และใบส่งของ ถูกนำเข้าเป็นชุด ให้ทีมคลังนับและยืนยันก่อนเริ่มชุดถัดไป ทุกชุดมีจุดย้อนกลับจนกว่าคุณจะยืนยันปิดงาน

3. 03

   รันคู่ขนาน อบรมด้วยล็อตจริงของคุณ

   ช่วงสัปดาห์แรก ๆ เอกสารกระดาษแบบเดิมยังเดินคู่ไปกับ Odoo งานจึงไม่ต้องฝากทั้งหมดไว้กับระบบที่ทีมเพิ่งใช้ได้ไม่กี่วัน การอบรมใช้สินค้าและเลขล็อตจริงของคุณ โดยที่ปรึกษาคนเดิมดูแลตั้งแต่คุยครั้งแรกจนถึงวันใช้งานจริง